فراموش

والشمس همان طلعت نیکوی حسین است والـلـیـل ســــواد گــره مـــوی حسین است حاجی ز کجا می طــلــبی کـعـبه ی دل را سوگند به حق کعبه ی دل روی حسین است جنت که بود رایحه اش رایحه ی عـــشــق الحـق که معـطـر شده از بوی حسین است جـبریل امـین فـخــر کنان از ازل الـدهـــر در کنگره ی عــرش ثناگوی حسین است آن رقعه که ثبت است در آن حکم شفاعت از روز ازل بسته به بازوی حسین است خود را مزن ای شیعه بدین سو و بدان سو سویی که بود سوی خدا سوی حسین است دشتی است تماشایی و پر جاذبه آن دشت زیبا پسـری هست که آهـوی حسین اس...